|
|
نوشته شده در پنج شنبه 10 مرداد 1392
بازدید : 1828
نویسنده : MR ARC
|
|
آبدارخانه: فضای مخصوص تهیه چای و شربت و قلیان اتاق گوشوار: اتاقی كه در طبقه بالا، كنار تالار قرار میگیرد و به آن ارتباط دارد. ارسی: پنجره بزرگ چوبی كه یك جبهه اتاق را بهطوركامل میپوشاند و دارای بازشوهای كشویی بالارونده و شیشههای رنگین است. اندرونی: بخشی از خانه كه مخصوص زن، فرزندان، خدمتگزاران و سایر اهل خانه بوده است. ایوان: فضای نیمباز مسقفی كه از سه طرف محدود و از یك طرف باز است. ایوانچه: ایوان كوچك و كم عمق ایوان ستوندار: فضای نیمباز ستونداری كه معمولا مقابل فضاهای بسته قرار میگیرد. بادگیر: عنصر مرتفعی كه روی بام قرار میگیرد و جریان هوا را به درون ساختمان هدایت میكند. بیرونی: بخشی از خانه كه مخصوص میهمانان است.
پنجدری: اتاق بزرگی كه پنج پنجره بزرگ در كنار یكدیگر و به سمت حیاط دارد. تالار: اتاق بزرگ و تشریفاتی خانه كه معمولا محل پذیرایی از میهمانان است. تالار سرداب: فضای تالارمانندی كه در زیرزمین خانه قرار میگیرد. جلوخان: فضای باز پیش از سردر ورودی چهارصفه: فضای صلیبیشكلی كه از یك فضای گنبددار در مركز و چهاربخش با پوشش طاق و تویزه در چهارطرف آن تشكیل شده است. حوضخانه: فضای سرپوشیده مرتفعی كه حوضی در میانه دارد و معمولا با فضاهای دیگر مرتبط است. حیاطخلوت: فضای باز كوچك و فرعی كه معمولا در پشت فضاهای اصلی خانه قرار میگیرد و گاهی مربوط به قسمتهای خدماتی خانه است. حیاط بالاخانه: حیاط كوچكی در طبقه دوم خانه كه به همراه فضاهای پیرامون خود بخش نسبتا مستقلی را در خانه پدید میآورد. خورشیدی: بخش نیمدایرهای بالای درها با تقسیمات داخلی درشكه خانه: فضای نگهداری درشكهها دودری: اتاقی كه دو پنجره بزرگ در كنار یكدیگر به سمت حیاط دارد. رواق: فضای نیمباز ستونداری است كه از تكرار چهار طاقیهای مشابه در یك راستا پدید میآید و در طول ضلع یك یا چند جبهه حیاط قرار میگیرد. سرداب: زیرزمین سفرهخانه: اتاق وسیع یا تالاری كه محل صرف غذاست، اتاق غذاخوری و پذیرایی از میهمانان سه دری: اتاقی كه سه پنجره بزرگ در كنار یكدیگر و به سمت حیاط دارد. سیم گل: گلی است مركب كه نمای ساختمان را با آن میپوشانند. شاهنشین: فضایی در صدر تالار و رو به سوی پنجره كه مخصوص نشستن بزرگان است. شربت خانه: فضای انبار و مخزن نوشیدنیها صفه: سكوی بدون سقفی كه سطح آن بالاتر از سطح حیاط است و معمولا در جلوی فضاهای بسته قرار میگیرد. طاق و تویزه: نوعی روش سقفسازی طره: سقفی كه برای محافظت نمای ساختمان از باران بر لبه بام میسازند و از یك سو به ساختمان اتصال دارد. قطاربندی: مقرنسی كه در یك خط مستقیم كار شده باشد مانند مقرنس بین طاق و دیوارهای یك اتاق كاربندی: بهطوركلی به مجموعه سقفسازیهای داخلی تزیینی میگویند (اعم از رسمی، یزدی، كاسهسازی و مقرنس). كفشكن: فضای واسطهای كه ورود به فضاهای بسته از آن میسر میشود. مطبخ: آشپزخانه معقلی: نوعی تزیین كه از تركیب آجر و كاشی به وجود میآید. مقرنس: نوعی سقفسازی كه مركب از طاسههای (عناصر سه بعدی فضای) هماندازه و هماهنگ است. مهتابی: فضای بدون سقفی است كه بالاتر از سطح حیاط قرار میگیرد. دیوارهای این فضا نماسازی میشود و به این ترتیب به ایوانی شباهت پیدا میكند كه سقف آن را برداشتهاند، این فضا معمولا از سه طرف بسته و از جهت چهارم به فضای باز مشرف است. هشتی: فضای اصلی ورودی كه معمولا بعد از سردر قرار میگیرد. هفت دری: اتاق بزرگی كه هفت پنجره بزرگ در كنار یكدیگر دارد. یزدی بندی: نوعی سقفسازی داخلی تزیینی
دریافت شده از :1mozhdeh.com
:: موضوعات مرتبط:
مقالات معماري ,
,
:: برچسبها:
فرهنگ لغات معماری سنتی ایرانی ,
معماری سنتی ,
معماری ,
معمار ,
سنت ,
لغات معماری ,
سنتی ,
صفحه قبل 2 3 4 5 ... 278 صفحه بعد
|
|
|